Okul Deneyimi 2 – İçeriklerin Değerlendirilmesi

İÇERİKLERİN ÖZELLİKLERİ

  1. a) Geçerlik ve Güvenirlik: Öğretilecek muhtevanın hem geçerli hem de güvenilir olması gerekir. Geçerlik; içeriğin hedeflerle bağlantısını kurmaktır. Hedef: kişiye, diğer toplumlarla iletişim kurmasına yardımcı ikinci bir dil öğretmek ise İngilizce, Çince yada Japoncaya göre daha geçerlidir.

Geçerliğin ikinci anlamını gerçeklikle ilgilidir. İçeriğin, gerçek bilgileri kapsaması gerekir. Gerçek bilgi doğru bilgidir.

İçeriğin bir diğer geçerlik ölçüsü kullanışlılığıdır. Sonuçta güncel, doğru ve kullanılan bilgi geçerli bilgidir.

İçeriğin güvenirliği tutarlılığıyla ilgilidir. Yani içerik (konular) birbiriyle tutarlı olmalıdır. Birbiriyle tutarlı olmayan bilgi güvenilir değildir.

  1. b) Bilimsellik: İçeriğin bilimsel açıdan doğru olmasıdır. İçerik yeni bilgileri araştırmaya teşvik etmeli ve yeni fikirlere temel oluşturmalıdır. İçerik bilimsel anlamda da diğer içeriğe geçiş sağlamalıdır.
  2. c) Öğrenci İlgi ve İhtiyaçlarını Karşılama: İçerik öğrencinin ilgi, ihtiyaç ve düzeyine uygun olmalıdır. Öğrenci ilgileri içerik seçiminde özel ölçütler koymaya neden olmalıdır.

Örnek: Seçimlik ve zorunlu ders içeriklerinin öğrencilerin ilgilerine yönelik olması onların etkili bir şekilde öğrenmesini sağlayabilir.

  1. d) Faydalılık: Öğrenciye öğretilen içerik onun mevcut ve gelecekteki problemlerine cevap verebilmeli, pratik yarar sağlamalıdır.
  2. e) Öğrenebilirlik: İçerik; öğrencinin öğrenme düzeyine uygun olmalıdır. Öğrenci içerikle ilgili bilgileri başka kaynaklara gerek duymadan öğrenebilmelidir.
  3. f) Sosyal Gerçeklerle Tutarlılık: Öğrencilere içerik olarak en gerekli bilgiler verilmelidir. Verilen bilgiler öğrencilerin sosyal yaşamına katkıda bulunmalı, sosyal hayatın içinden bilgilerle desteklenmelidir.
  4. g) Kapsama: İçerik, kapsama ilkesine uygun olmalıdır. Yani yeni bilgiler önceki öğrenilenlerle ilişkilendirilerek verilmelidir.
  5. h) Önkoşul: ön öğrenmeler yeni öğretileceklere temel olmalıdır. Bilgiler anlamlı bir bütünlük içinde verilmelidir. Bunun için bilgi haritası-kavramağı-grafik vb. kullanılmalıdır.
  6. I) Tümdengelim: İçerik; tümdengelim ilkesine uygun olmalıdır. Yani içerik; bütünden genelden ayrıntılara doğru inmelidir.
  7. i) Aşamalılık: İçerik; aşamalılık ilkesine uygun olmalıdır. Konu ile ilgili ön koşul niteliğindeki davranışlar önceden öğrenilmiş olmalıdır. Sonra öğrenileceklerin önce öğrenilenlere dayandırılmasıdır.
  8. j) Yaşama Yakınlık (Hayata Uygunluk): Öğrenme konuları ve etkinlikler bireylerin ilgi ve ihtiyaçlarını karşılamaya ve hayata dönük içeriğe sahip olmalıdır.
  9. k) Kaynaşıklık: Öğrenme konuları ve etkinlikleri, birbiriyle tutarlı ve ilişkili olarak düzenlenmelidir. Buna kaynaşıklık denir. İkiye ayrılır:

1) Dikey Kaynaşıklık: Öğrenme konularının ön koşul öğrenmelere dayalı olarak basitten zora doğru ardışıklık ve aşamalılık özelliklerine uygun olarak düzenlenmesidir.

Örneğin; Sosyal Bilgiler dersinde, Fen Bilgisi dersinde öğrenme konuları basitten zora doğru ardışıklık özelliğine göre üniteler halinde düzenlenir.

            2) Yatay Kaynaşıklık: Yaşantıların benzerliği ilkesine uygun olarak bir öğrenme konusunun farklı disiplinlerde ve hedef alanlarında verilmesidir. Örneğin; Toplama işlemi matematik dersinin ana konusu olmakla birlikte fen bilgisi, sosyal bilgiler, Türkçe gibi derslerde de kullanılmalıdır. Sözlü ifade becerisi Türkçe dersinin ana konusu olmakla birlikte sosyal bilgiler, fen bilgisi, matematik gibi diğer derslerde de kullanılmalıdır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir